| Η ανακοίνωση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για την απαγόρευση διάδοσης της βαμβακάδας. |
| |
|
| |
Κάτω από το βάρος της διογκούμενης δυσαρέσκειας και των αλλεπάλληλων αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων και εκπομπών, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αναγκάστηκε να πάρει -επιτέλους -μιαν απόφαση για το θέμα της βαμβακάδας. Στις 31 Μαίου εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία αναγγέλλει ότι, απαγ-ορεύτηκαν οι εμβολιασμοί των πεύκων στο Νομό Αττικής με το έντομο Marchalina Hellenica και ότι ξεκινά ήδη πιλοτικό πρόγραμμα για την καταπολέμηση της «βαμβακάδας».
Τι όμως σημαίνει πραγματικά η απαγόρευση αυτή; Διαβάζοντας το κείμενο, ο προσεκτικός αναγνώστης θα διαγνώσει την απροθυμία με την οποία το Υπουργείο, κάτω από την πίεση των ΜΜΕ και των αγανακτισμένων ΟΤΑ αποφάσισε να λάβει τα μέτρα αυτά κατά πολύ έστω καθυστερημένα. Οι λόγοι είναι προφανείς. Το Υπουργείο έδειξε ότι πρώτιστο μέλημά του είναι να μην δυσαρεστήσει τους Μελισσοκόμους και γι΄αυτό όσο ήταν δυνατόν, απομάκρυνε κάθε σκέψη ή προταθείσα αντιμετώπιση του καταστρεπτικού εντόμου, παρουσιάζοντας το μάλιστα ως αβλαβές ακόμα και ωφέλιμο (!) για τα πεύκα.
Είναι γεγονός ότι η μελισσοκομία αποτελεί πράγματι σημαντικό συμπλήρωμα της ελληνικής γεωργικής παραγωγής. Οι μελισσοκόμοι (οι πραγματικοί και όχι οι αυτόκλητοι? που απλώς επωφελούνται των αθρόων επιδοτήσεων!), συνεισφέρουν σημαντικά στην αγροτική οικονομία της Ελλάδος. Οι μικρές, σωστές, παραδοσιακές μονάδες - που συναντούμε στα βουνά και στα νησιά - που παράγουν το θαυμαστό, γνήσιο θυμαρίσιο και ανόθευτο μέλι της ελληνικής παράδοσης, δεν έχουν βέβαια καμμία σχέση με τις αναρίθμητες πια νέες μάρκες που αφθονούν στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Πίσω όμως από τους συνασπισμένους παραγωγούς - εμπόρους και βιομηχάνους του είδους, ορθώνεται απειλητικό και θρασύ ένα λόμπυ από τους συνεταιρισμούς κι επιχειρηματίες που επένδυσαν (χωρίς να σκεφθούν μακρόχρονα) πάνω στο Marchalina Hellenica και στη μεθοδευμένη διάδοσή του. Επιχειρηματίες που αδίστακτα έπαιξαν κορώνα-γράμματα το φυσικό περιβάλλον και την οικολογική ισορροπία της χώρας, προκειμένου να καρπωθούν εύκολο και γρήγορο κέρδος.
Το λόμπυ αυτό βέβαια, βρήκε πρόθυμη στήριξη εκ των έσω από παράγοντες του κρατικού μηχανισμού, που κατόρθωσαν ως τώρα να επηρεάζουν ή και να κατευθύνουν την κρατική πολιτική, που ατυχώς την τελευταία 10ετία αποβλέπει όλο και περισσότερο στην θυσία του δασικού πλούτου, στο βωμό του ιδιοτελούς συμφέροντος διαφόρων προνομιούχων ευεργετουμένων.
Η Φύση όμως εκδικείται!
Τα δάση δεν διαθέτουν οικονομικά λόμπυ (!) για να τα υπερασπισθούν. Ούτε έχουν φωνή δική τους για να αναγγείλουν το κακό που τα βρήκε. Για μόνους υπερασπιστές έχουν -πλην της Φιλοδασικής- τους διαφόρους περιβαλλοντικούς Συλλόγους, τις δικαστικές αρχές, τους ΟΤΑ και το Σύνταγμα. Ατυχώς, πολλοί από αυτούς εφησυχάζοντας κοιμήθηκαν την ώρα που έπρεπε να βρίσκονται σε εγρήγορση...Έτσι η καταστροφή συντελέστηκε, ξαπλώθηκε, γενικεύθηκε και μεθοδικά άρχισε να αποσυνθέτει τα Ελληνικά πευκοδάση και όχι μόνον.
Η Φιλοδασική με τα πρώτα δείγματα της επερχόμενης καταστροφής αντέδρασε. Οργάνωσε συνέδριο (Οκτώβριος 2003), κινητοποίησε συνειδήσεις, διαφωτίζοντας την Κοινή Γνώμη. Απευθύνθηκε σε περιοδικά και εφημερίδες. Προοδευτικά άρχισαν τα αίτια της καταστροφής να γίνονται γνωστά. Σε αυτό φυσικά συνετέλεσε και το οφθαλμοφανές: πάνω στα αυτοκίνητα των κατοίκων των αστικών κέντρων, μέσα στους κήπους και στις αυλές τους, μέσα στα πάρκα και τα άλση, απλώθηκε ένα νεκρικό άσπρο σεντόνι, αδιάψευστος μάρτυρας της καταστροφής που είχε συντελεσθεί: ήταν το μήνυμα που έφθασε από τα μολυσμένα πευκοδάση της υπόλοιπης Ελλάδας.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δεν είχε πολλές επιλογές.. Προέβη σε αλλεπάλληλες Ανακοινώσεις Τύπου, όπου προσπάθησε να κάνει να καταλαγιάσει ο θόρυβος δηλώνοντας θορυβωδώς τώρα τελευταία (31-5-05) ότι, από τώρα και στο εξής απαγορεύονται οι εμβολιασμοί στο νομό Αττικής.
Αλλά ο νομός Αττικής έχει ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μολυνθεί. Αν κάτι μένει για να γλιτώσει από τη βουλιμία των αχόρταγων μελισσοκόμων, αυτό είναι μερικά δάση που βρίσκονται σε πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας - απομακρυσμένες από τα μελίσσια δηλαδή. Όμως τα μελίσσια μεταφέρονται εύκολα κι αλλού. Η πομπώδης απαγόρευση εμβολιασμών στο νομό αττικής μόνο σκοπό έχει να καθησυχάσει τους κατοίκους του νομού Αττικής: αν η βαμβακίαση εξαφανιστεί από τα μάτια των κατοίκων της Αττικής, αν πάψει να ξεραίνει τα δένδρα στα παρκάκια και τα αλσύλλια, να σταματήσει να λερώνει τα αυτοκίνητα ή να στάζει στα κεφάλια των περαστικών, τότε να θεωρήσουμε ότι ουσιαστικά το πρόβλημα παύει να υπάρχει.
Η αντίδραση που προέκυψε από την δυσανασχέτηση των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής Αθηνών εξανεμίζεται. Αλλά, θυσιάζοντας την περαιτέρω ευδοκίμηση της Μarchalina Ηellenica στην Αττική διασφαλίζεται η απρόσκοπτη διάδοσή της -ατιμωρητί- στην υπόλοιπη Ελλάδα, μια και στη εν λόγω ανακοίνωση σκόπιμα δεν γίνεται ούτε λόγος για απαγόρευση της επιβολής της στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Μ’ ένα σμπάρο δυό τρυγόνια. Και ο σκύλος χορτάτος και η Πίττα? ολάκερη!
Και θάταν όλα καλά έτσι. Αλλά δυστυχώς τα πευκοδάση μας, που δεν καταλαβαίνουν από μικροπολιτική και από λογιών λογιών τεχνάσματα, αργοπεθαίνουν.
Τα πλυσίματα που γίνονται -και θα γίνουν και ψεκασμοί- σε όλη την Αττική (για λόγους επικοινωνιακούς ), λίγο αποτέλεσμα θα φέρουν. Θα αφήσουμε λοιπόν έτσι τα πράγματα? Θα παρατήσουμε τα δάση στο έλεος των εξωνημένων γραφειοκρατών κι ερευνητών? και αυτών που πίσω τους κινούν τα νήματα?
Η Φιλοδασική, τιμώντας την ιστορία της δηλώνει με νόημα ένα κατηγορηματικό «όχι». Τηρώντας την επιταγή του Συντάγματος για την προστασία του περιβάλλοντος, με τα όποια μέσα διαθέτει, θα δώσει τη μάχη που πρέπει, ανεξαρτήτως κόστους. Το οφείλει στην Ελλάδα και στα ελληνικά δάση που επιβίωσαν τόσους αιώνες διαδοχικών καταστροφών και που δεν νοείται να γίνουν βορά ενός εντόμου, για να παραχθεί ένα μέλι από τα περιττώματά του. |
| |
 |
