Η Φιλοδασική Ένωση Αθηνών ήταν η πρώτη που έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου. Την ίδια στιγμή που το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης περιέργως κώφευε, η Φιλοδασική τόλμησε να αποκαλύψει συμπαιγνία Υπηρεσιών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Μελισσοκομικών Συνεταιρισμών. Στις 2 Οκτωβρίου 2003 οργάνωσε συνέδριο στην Αθήνα με θέμα Τα δάση εκπέμπουν S.O.S. Στο συνέδριο αυτό επισημάνθηκε από τους πιο έγκριτους επιστήμονες, ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής καταστροφής, που συνιστά η τεχνητά προκληθείσα διάδοση της Marchalina hellenica.

Έτσι τον Οκτώβριο του 2005 η Φιλοδασική καταγγέλλει επίσημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση την καταστροφή που συντελείται από το έντομο Marchalina hellenica στις περιοχές Natura 2000 τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να προστατεύουν. Τον Φεβρουάριο 2006 η Φιλοδασική ζητά επίσημα να συμπεριληφθεί η Marchalina hellenica  στον κατάλογο συναγερμού του Ευρωπαϊκού και Μεσογειακού Οργανισμού Φυτοπροστασίας (EPPO)., πράγμα που γίνεται δεκτό .

Οι κινήσεις αυτές της Φιλοδασικής καρποφόρησαν. Ακόμα και άλλες χώρες , όπως το Ισραήλ και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ενέταξαν το έντομο Marchalina hellenica στις λίστες απαγορευμένων εντόμων.

 Κατόπιν αναφοράς της Φιλοδασικής στον Συνήγορο του Πολίτη, εκδόθηκε από αυτόν έγγραφο προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (17-05-06) το οποίο συνηγορούσε υπεύθυνα υπέρ των απόψεων της Φιλοδασικής: α) Σχετικά με την προστασία του Αισθητικού Δάσους Καισαριανής και των άλλων δασών του δικτύου Natura 2000. β) Υπογράμμιζε ακόμη ότι τα μέτρα καταπολέμησης με εγκεκριμένα εντομοκτόνα «επικεντρώνονται αποκλειστικά σε αστικές και περιαστικές περιοχές της Αττικής» και όχι στην υπόλοιπη επικράτεια.

 Οι αρμόδιες Αρχές που, δίνοντας προτεραιότητα στην αύξηση της παραγωγής πευκόμελου στη χώρα,  μέχρι το 2003 παρακολουθούσαν απαθώς και συνέβαλαν στην εξάπλωση της μάστιγας αυτής, υποχρεώθηκαν τελικά, υπό την πίεση της κοινής γνώμης και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης να ενσκήψουν στο πρόβλημα, παρά τη θέλησή τους.

 Ελήφθησαν έτσι ορισμένα θεσμικά μέτρα αλλά μόνο για την περιοχή της  Αττικής Συγκεκριμένα: με την Υπουργική Απόφαση 93926/1741 από 27/05/2005 απαγορεύθηκε η τεχνητή μετάδοση του εντόμου στα πεύκα της Αττικής. Στη συνέχεια με βάση την Υπουργική  απόφαση 123878/3-05-205 διενεργήθηκαν, έστω και αργά, πειράματα για την αντιμετώπιση του εντόμου ΜΗ στα πεύκα. Εκδόθηκε τέλος η με αριθμό 126046 από 05-08-2005 «εγκύκλιος» για την εφαρμογή της ανωτέρω απόφασης.

 Τον Ιούλιο του 2006 το Τμήμα Αναστολών του ΣτΕ ακύρωσε με την απόφασή του 647/2006 την υπουργική απόφαση με την οποία δόθηκε άδεια κυκλοφορίας και σε σκεύασμα που περιέχει fenoxycarb. Κατόπιν, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο (σε ολομέλεια) απαγορεύει τους ψεκασμούς με τα φυτοφάρμακα που είχε εγκρίνει το Υπουργείο σε αστικές και περιαστικές περιοχές.

 Κατά κόρον διατυμπανίζεται ότι το ΣτΕ απαγόρευσε τους ψεκασμούς σε αστικές περιοχές  για την προστασία της δημόσιας υγείας. Η αλήθεια όμως είναι ότι η απαγόρευση προέκυψε εξαιτίας ενός νομικού κενού στις οδηγίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης Ειδικότερα, ελλείψει αφενός της συνδρομής απρόβλεπτου κινδύνου και αφετέρου απόφασης των αρμοδίων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επανάληψη ή την παράταση της, κατά παρέκκλιση, έγκρισής των συγκεκριμένων φυτοφαρμάκων, έκρινε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων δεν ήταν νόμιμα αιτιολογημένες. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με τη σειρά του, προέβη σε χορήγηση διευρύνσεων φάσματος δράσης για την αντιμετώπιση του εντόμου Μ.Η. στα πεύκα αστικών και περιαστικών περιοχών, σε πέντε εντομοκτόνα σκευάσματα.

Πρωταρχική προϋπόθεση κατά τη χρήση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων (φ.π.) είναι η ασφάλεια για τη δημόσια υγεία. Όλα τα φ.π. ειναι βιολογικά ενεργές ουσίες και γι΄ αυτόν το λόγο χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο ζωντανών οργανισμών.  Είναι προφανές λοιπόν ότι δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι υπάρχουν ‘αβλαβή’ φ.π  αλλά ασφαλείς τρόποι χρήσεις τους.

Ο προσδιορισμός των ασφαλών τρόπων χρήσης απαιτεί τον λεπτομερή έλεγχο των ιδιοτήτων των φ.π. και την εκτίμηση επικινδυνότητας όσον αφορά την χρήση τους. Από τον έλεγχο καθορίζονται και οι προϋποθέσεις και οι τρόποι εφαρμογής τους έτσι ώστε να μην τίθενται σε κίνδυνο ούτε οι ψεκαστές ούτε η δημόσια υγεία γενικότερα. 

 Πρέπει να τονίσουμε ότι τα φ.π. είναι η πιο μελετημένη ομάδα χημικών ενώσεων από όλες που ερχόμαστε σε επαφή στο περιβάλλον μας. Οι μελέτες που πραγματοποιούνται στα φ.π. είναι όμοιες με εκείνες που απαιτούνται για τα ανθρώπινα φάρμακα παρόλο που τα πρώτα δεν προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση.

 Οι ομάδες πληθυσμού για τις οποίες καθορίζονται ασφαλή επίπεδα έκθεσης είναι τόσο οι εργαζόμενοι (ψεκαστές και γεωργοί)οι οποίοι μπορούν να εκτεθούν κατά την εφαρμογή του φ.π. σε σχετικά υψηλά επίπεδα καθώς και ο γεωργικός πληθυσμός, που ενδεχομένως να εκτίθεται σε μικρές δόσεις για όλη του τη ζωή, μέσω της κατανάλωσης αγροτικών προϊόντων τα οποία έχουν δεχτεί τις εφαρμογές των φ.π. κατά την φυτοπροστασία. Έτσι γίνονται έλεγχοι τόσο για την βραχυπρόθεσμη έκθεση σε υψηλά επίπεδα έκθεσης, όσο και για την χρόνια έκθεση σε χαμηλά επίπεδα έκθεσης. Η εκτίμηση επικινδυνότητας γίνεται πάντα λαμβάνοντας υπόψη το δυσμενέστερο σενάριο.

  Έχοντας υπόψη ότι:

?      έχει προηγηθεί ενδελεχής έλεγχος της έγκρισης

?      έγινε προσεκτική επιλογή των φ.π. που προταθήκαν από το Υπουργείο μετά από μελέτες και πιλοτικές εφαρμογές επιβλεπόμενες από επιστήμονες του Μπενακείου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου και του ΕΘΙΑΓΕ

?      η εφαρμογή των ψεκασμών είναι μόνο μια φορά το χρόνο σε μη βρώσιμη καλλιέργεια

?      τα μέτρα ασφαλείας που συνιστώνται κατά τις εφαρμογές

μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η ειδική περίπτωση εφαρμογής φ.π για την καταπολέμηση του εντόμου Marchalina hellenica στα πεύκα αστικών και περιαστικών περιοχών είναι ασφαλής για τη δημόσια υγεία.

 Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι οι αποφάσεις για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα ελήφθησαν ύστερα από τη διενέργεια πιλοτικού προγράμματος, τη σύμφωνη γνώμη του Ανώτατου Συμβουλίου Γεωργικών Φαρμάκων (Α.ΣΥ.ΓΕ.Φ.) στο οποίο συμμετείχαν  εκπρόσωποι του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, καθηγητές του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και σύμφωνα με το αρ. 8, παρ.4 του Π.Δ. 115/97.

 Από τη λίστα των εγκεκριμένων φαρμάκων, αναφέρουμε απλώς σαν παράδειγμα το Tetrastop. Έγινε, σε  συνεργασία  με  το  ΕΚΕΦΕ « Δημόκριτος »,  η  εφαρμογή του σκευάσματος  στο  χώρο του  « Δημόκριτου », σε μεγαλύτερη έκταση. Επίσης σε  συνεργασία με τη « Φιλοδασική Ένωση Αθηνών »  έγινε εφαρμογή  σε  ιδιόκτητο χώρο  ,  στην  ευρύτερη  περιοχή  της  Βουλιαγμένης,  ενώ  έγινε και μία δεύτερη εφαρμογή  στην ευρύτερη περιοχή της Παιανίας . Όλες  οι  εφαρμογές  έγιναν στο πρώτο  προνυμφικό στάδιο, όπου οι  πληθυσμοί  του εντόμου  εκτιμήθηκαν σε  εκατοντάδες  χιλιάδες  ανά  πεύκο.  Τα  αποτελέσματα του  πορίσματος (2662/23-06-95) που παραδόθηκε  στο  Υπουργείο από το  Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο  πιστοποιούν  ότι  η  αποτελεσματικότητά του φτάνει  το  99%.    Μετά  και  την   τελευταία  εφαρμογή  του  πειράματος , όπου επαληθεύτηκε και  επιβεβαιώθηκε η  αποτελεσματικότητα του  σκευάσματος, ο Δημόκριτος προχώρησε  στην  κατάρτιση εσωτερικού προγράμματος για  τη  διάσωση των  πεύκων  που  υπάρχουν στο  χώρο του  κέντρου  . Το Tetrastop περιέχει δραστικές  ουσίες (μίγμα  από  αιθέρια έλαια) που υπάρχουν  σε  πολλά  τρόφιμα ή  χρησιμοποιούνται στη  βιομηχανία τροφίμων. Στις ποσότητες και  στις  δόσεις που προτείνονται δεν  δημιουργούν  προβλήματα  τοξικότητας  στον άνθρωπο  και  στα  άλλα  θηλαστικά. Επίσης δεν  υπάρχει αξιολογήσιμη  δυσμενής  επίπτωση  στις  μέλισσες  ή  στην  υπόλοιπη  εντομοπανίδα. 

Οι κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου είναι ανεκτίμητος πλούτος για τα αστικά κέντρα της χώρας. Με δεδομένο ότι σε κάθε κάτοικο της Αθήνας αναλογούν μόνο 2-3 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου, το χαμηλότερο ποσοστό στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ανάγκη προστασίας των λίγων κοινόχρηστων χώρων πρασίνου που έχουν απομείνει θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως επείγουσα προτεραιότητα. Δυστυχώς όμως, αυτές οι πράσινες γωνιές όλων των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας αντιμετωπίζονται μάλλον σαν υποψήφιοι χώροι φιλοξενίας μικρών και μεγάλων κατασκευών, εμπορικών δραστηριοτήτων ή αθλητικών και κοινωνικών εγκαταστάσεων, ή σαν σκουπιδότοποι, παρά ως αναντικατάστατοι περιβαλλοντικοί πόροι και τόποι αναψυχής και ξεκούρασης των πολιτών. Οι περιπτώσεις υποβάθμισης των πρασίνων χώρων (ένας από τους οποίους είναι και η προσβολή των πεύκων από Marchalina hellenica) είναι πλέον τόσες, ώστε τείνουν να γίνουν κανόνας, εθίζοντας παράλληλα τους κατοίκους της πόλης στην ιδέα πως τίποτα δεν μπορεί να ανακόψει την πορεία εξαθλίωσης της ποιότητας ζωής στις ελληνικές μεγαλουπόλεις.

Όμως, λαμβάνοντας τα προτεινόμενα μέτρα, η πορεία της μείωσης της ποιότητας ζωής στην Αθήνα θα περιοριστεί, πράγμα το οποίο φαίνεται να αφήνει αδιάφορους τους συνηγόρους της μη καταπολέμησης της Marchalina.