Άνθρωπος συνετός, οικογενειάρχης υποδειγματικός και ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες ευσυνείδητους δημόσιους λειτουργούς, που τόλμησε να σηκώσει κεφάλι πάνω από τη συνηθισμένη μετριότητα, την ισοπέδωση και την διαφθορά που επικρατεί σε όλα τα κλιμάκια της κρατικής μηχανής ? κακά είναι τα ψέμματα -  χωρίς ν΄ αφήσει απ΄ έξω ούτε δασικές υπηρεσίες, πολεοδομίες, Σ.Α., ακόμα και φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης.

 Γιατί είναι άθλος πια σήμερα, ν΄ αντιστέκεσαι σε απειλές και συκοφαντίες, ως και σε δυσμενείς μεταθέσεις, που στόχο έχουν τον εκφοβισμό και αχρήστευση των όσων άξιων δασικών υπαλλήλων τιμούν την αποστολή τους.  Αυτήν της προστασίας του υπέρτατου δημοσίου συμφέροντος, που είναι η διαφύλαξη του φυσικού κεφαλαίου της χώρας.  Είναι δε το δασικό κεφάλαιο κτήμα αποκλειστικό ολοκλήρου του Εθνους και του λαού.

 Όσοι ? στον τομέα των δασών και του φυσικού Περιβάλλοντος ? γύρευαν  συμβουλή, σ΄ αυτόν προσέτρεχαν, γνωρίζοντας ότι η γνώμη και η καθοδήγησή του θα ήταν λογικές και μελετημένες, προιόν παρατηρητικότητας, βαθειάς κουλτούρας πρακτικής και θεωρητικής, γύρω από το αντικείμενο στο οποίο αφιέρωσε τον εαυτό του.

 Ατυχία ότι το Υπουργείο δεν αξιοποιούσε την αντικειμενικότητα και τις προτροπές ή και επιφυλάξεις του, το αντίθετο μάλιστα.  Και ήταν φορές όπου και η ψυχική του αντοχή λύγισε, όταν έπρεπε σαν δημόσιος λειτουργός να εναντιωθεί σε συμφέροντα, ενώ άνωθεν άλλες ήταν οι οδηγίες που τελικά επικρατούσαν, όπως π.χ. με την σκανδαλώδη διαχείριση της θήρας, χρυσοφόρος για τους ίδιους πάντα πανίσχυρους και ακλόνητους επώνυμους του παρασκηνίου (τώρα τελευταία μάλιστα και του προσκηνίου).  Παράλληλα, απέτυχε η όποια προσπάθειά του για τον περιορισμό της κυβερνητικής γενναιοδωρίας απέναντι στους μεγαλόσχημους (άτομα ή εταιρείες) επιχειρηματίες που προωθούν ? για χάρη του χειμερινού τουρισμού τάχα ? τον τραυματισμό και την παραμόρφωση των δασών, ακόμα και του ΄Ορους των Θεών, που κανένας Ελληνας δεν δικαιούται να βεβηλώσει.

---------------------------

 Το 1997 αποφάσισε η Φιλοδασική να διαθέσει σημαντικό κονδύλι για αναδάσωση σε κάποιο ακριτικό νησί του Αιγαίου.  Επέλεξε τη Χίο, όπου σχεδόν η ολότητα των πυκνών δασών είχαν πέσει θύματα εμπρησμού, για να αποκτήσουν οι μεγαλοκτηνοτρόφοι πολλαπλάσια βοσκοτόπια.  Ζητήθηκε η συνεργασία του Δασάρχη για την επιλογή πρόσφορου χώρου.  Θεωρήσαμε πως έπρεπε να έχουμε την γνώμη και του Ντούρου, ανάμεσα σε 4 περιοχές που υποδείκνυε ο Δασάρχης.  Χωρίς να φανερώσει την υπηρεσιακή του ιδιότητά, από λεπτότητα έναντι του Δασάρχη, παρέμεινε στο νησί 3 μέρες.  Τριγύρισε παντού και τελικά συνέστησε τη λύση της περιοχής της Βυζαντινής Νέας Μονής, για να αναβαθμισθεί πρασινίζοντας όλος ο ευρύτερος περιβάλλων και ερημωμένος χώρος. 

 Στα Μαστιχοχώρια βρήκε την ευτυχία του, μελετώντας και αποθαυμάζοντας ό,τι σπάνιο φυτό απαντούσε, δένδρο ή θάμνο.  Ηταν φανερή η ευτυχία του  από την αμεσότητα επαφής με τη Φύση που τον μάγευε, μακριά από τους τέσσερεις τοίχους των γραφείων του κέντρου.

 Στο ταπεινό εξοχικό σπιτάκι του στο Πόρτο Ράφτη, μια Κυριακή του Σεπτεμβρίου 2003, πήγα να τον  προσκαλέσω στην έκτακτη Ημερίδα που οργάνωνε η Φιλοδασική για τη σωτηρία των  πευκοδασών από τη μάστιγα της Marchalina hellenica.  Ψυχρός δέκτης, στην αρχή, των αποκαλύψεών μας, για την έκταση της συμφοράς και τα αίτιά της (βάσει επιστημονικών δεδομένων).  Αρνούμενος να δεχθεί ως υπαρκτή την οποιαδήποτε ανάμιξη της Δασικής Υπηρεσίας υπέρ των μελισσοκόμων, πήρε στα χέρια του το βιβλίο «Εργάτης του Πεύκου» (εγχειρίδιο έκδοσης του δικού του Υπουργείου), με συντάκτη υπηρεσιακό παράγοντα, γεωπόνο (!), με λεπτομερέστατες περιγραφές και παροτρύνσεις του πώς μπορείτε όλοι να επιτύχετε την ξήρανση των πεύκων με την δοκιμασμένη και ασφαλή μέθοδο των τεχνητών  εμβολιασμών των υγιών δένδρων.  Ετσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος των Διευθύνσεων Φυτικής και Ζωικής Παραγωγής του Υπ. Γεωργίας, της αύξησης δηλαδή των κερδών των μελισσοκομικών συνεταιρισμών, έστω έναντι θυσίας των πολυτιμότατων πεύκων και  πευκοδασών της χώρας.

 Εμβρόντητος ο Ντούρος με την αντίδρασή του έδειχνε τον άνθρωπο που ένιωθε προδομένος.  Η δική του διεύθυνση για την Προστασία των Δασών, δεν είχε κάν ποτέ ερωτηθεί ή ενημερωθεί.  Και όμως αυτός, θα έπρεπε υπηρεσιακώς  να καλύπτει μια τέτοια  τόσο μεγάλη και ολέθρια επέμβαση στο δασικό περιβάλλον,  με την ανοχή, απόφαση και χρηματοδότηση πολλών (!) εκατομμυρίων, από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου του, με πόρους μάλιστα της Ε.Ε., που είχαν αντίθετο εντελώς προορισμό.