Φιλοδασική Ένωση - Δημοσίευμα της Ελευεθεροτυπίας από 29/12/2006 και απάντηση της Φιλοδασικής

Μέσα σε 4.460 στρέμματα, που απλώνονται από την άκρη της Αθήνας μέχρι και τις βραχώδεις περιοχές του Υμηττού στα 760 μέτρα υψόμετρο, το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής μόνο αισθητικό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Σε μία απλή βόλτα, μπορεί κανείς να δει, από την είσοδο κιόλας, πυροβολημένες πινακίδες και σακούλες παραφουσκωμένες με μπάζα και απορρίμματα, ενώ στα περιπατητικά μονοπάτια συναντά μπουκάλια, ποτήρια και χαρτιά, κρυμμένα κάτω από πέτρες ή ανάμεσα σε θάμνους, αποδεικνύοντας, όπως αναφέρουν και οι εθελοντές του Δήμου για την προστασία του Αισθητικού Δάσους, ότι η ανάγκη για περιβαλλοντική παιδεία είναι επιτακτική για όλες τις ηλικίες.

Αυτά τα μπάζα ποιος θα τα πάρει;

Σαν το σκύλο με τη γάτα

Ακόμα και η Δημοτική Καφετέρια καθώς και η κτιστή λίμνη, οι οποίες βρίσκονται κοντά στη Μονή Καισαριανής, τόπος μεγάλης θρησκευτικής αξίας και επισκεψιμότητας, θεωρούνται από πολλούς πηγές μόλυνσης για το δάσος και τους επισκέπτες. Γύρω από το αναψυκτήριο, τα σκουπίδια είναι μία καθημερινότητα, ενώ μέσα στη λίμνη, οι μόνιμοι κάτοικοι -χελώνες και χρυσόψαρα- έχουν μάθει να συνυπάρχουν με τα πεταμένα μπουκάλια και τις σακούλες.

Και ενώ τα σκουπίδια έχουν γίνει πια μια πραγματικότητα για το δάσος, οι δύο κύριοι αρμόδιοι φορείς, η Φιλοδασική Εταιρεία Αθηνών (ΦΑΕ) -η οποία διαχειρίζεται το Αισθητικό Δάσος, σύμφωνα με Προεδρικό Διάταγμα- και ο Δήμος Καισαριανής -που διαχειρίζεται τη Δημοτική Καφετέρια- όχι μόνο δεν δίνουν λύσεις, αλλά αλληλοκατηγορούνται, αφήνοντας το δάσος έρμαιο της τύχης του.

Ο πρόεδρος της ΦΑΕ Μιχάλης Μελάς καταγγέλλει ότι «στην περιοχή της Δημοτικής Καφετέριας της Καλοπούλας βασιλεύει ένα ειδικό καθεστώς αυθαιρεσίας. Ο Δήμος Καισαριανής έχει "καταλάβει" αυθαίρετα εκείνη την περιοχή και τη διαχειρίζεται, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα». Οσο για τα σκουπίδια της περιοχής, «αυτά προέρχονται και από τη λειτουργία της καφετέριας, η ύπαρξη της οποίας αντίκειται σε κάθε δεοντολογία, και ο καθαρισμός της κτιστής λίμνης εκτελείται από τον δήμο κάθε δύο χρόνια», ενώ τονίζει ότι τα σκουπίδια κατά μήκος τους επαρχιακού δρόμου είναι ευθύνη του αρμόδιου υπουργείου και, φυσικά, του δήμου.

Στο άλλο άκρο, ο νυν δήμαρχος Καισαριανής Σπύρος Τζόκας στρέφεται κατά της ΦΕΑ, τονίζοντας ότι «η ΦΕΑ αποκαλεί το δάσος "δασόκτημά" της. Αυτό τα λέει όλα. Την ενοχλούν οι επισκέπτες και οι λάτρεις του δάσους, αλλά και όλοι που μπαίνουν εμπόδιο στις αυθαιρεσίες της στη διαχείριση του δασικού πλούτου. Ο χώρος της καφετέριας, που έχει παραχωρηθεί από το υπουργείο Γεωργίας, καθημερινά αποτελεί σημείο διέλευσης, γι' αυτό και η φροντίδα του δήμου είναι καθημερινή».

Με ιδιαίτερη απορία διαβάσαμε το άρθρο της κας Αντωνίας Ξυνού στο

φύλλο της εφημερίδας σας της 29/12/2006 που αφορά στο Αισθητικό

Δάσος Καισαριανής και φέρει τον τίτλο «Το δάσος χάνεται στις αλληλοκατηγορίες». Διαβάζοντάς το κανείς αποκομίζει την εντύπωση ότι το Αισθητικό Δάσος είναι ένα απέραντο σκουπιδαριό. Ευτυχώς, δεν είναι!

Το Αισθητικό Δάσος, που δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου από την οργάνωσή μας, από το 1945, συντηρείται και καθαρίζεται με προσωπικό και πόρους της οργάνωσης μας αποκλειστικά, χωρίς καμία επιδότηση ή ενίσχυση, δημοτική ή κρατική. Είναι με λίγα λόγια έργο πρωτοποριακό και παράδειγμα προς μίμησιν του εθελοντισμού. Το Κράτος και οι Δήμοι έχουν την υποχρέωση να τηρούν καθαρούς (κατά την γνώμη μας!) τους δημόσιους και δημοτικούς δρόμους που το διασχίζουν, κατά μήκος των οποίων οι διερχόμενοι απορρίπτουν (δυστυχώς!) σκουπίδια και πολλές φορές μπάζα.

Η Φιλοδασική δεν διαθέτει αστυνομική δύναμη ούτε εξουσία για να επιβάλλει το νόμο και να αποτρέψει την εναπόθεση απορριμμάτων. Δεν διαθέτει απορριμματοφόρο ούτε έχει τα οικονομικά μέσα για να τα αποκτήσει και να τα συντηρήσει. Ελπίζει και επιζητεί τη συνεργασία των Δημοτικών Αρχών, αλλά δυστυχώς δεν την βρίσκει πάντα.

Όσον αφορά την ευθύνη για το αναψυκτήριο της Καλοπούλας, θα προτείναμε να επικεντρωθεί η έρευνά σας στο κατά πόσο είναι νόμιμα κτισμένο ή όχι. Και αν όχι, γιατί δεν διενεργείται κάποιος έλεγχος από τους αρμόδιους. Θα πηγαίναμε παραπέρα, προτείνοντάς σας να ερευνήσετε ποιοι και με την υποστήριξη ποιών κτίζουν στο Αισθητικό Δάσος, όπως π.χ. στην περιοχή γύρω από τον «Βλητικό Σταθμό», περιφρονώντας έτσι ανοικτά δικαστικές αποφάσεις αποβολής τους.

Η Φιλοδασική μοιραία πονά το δάσος που φύτεψε. Προσπαθεί να το υπερασπισθεί και να το διατηρήσει με τα μέσα που διαθέτει. Κάθε έργο που επιτελείται είναι σαν το ποτήρι που μπορεί κανείς να το δει σαν μισογεμάτο ή σαν μισοάδειο, ανάλογα με τις διαθέσεις του. Εμείς προτιμούμε να το βλέπουμε μισογεμάτο.

Το αν έχει επιτύχει έως τώρα η Φιλοδασική στο έργο της μπορεί να το διαπιστώσει ο κάθε πολίτης με μιαν απλή επίσκεψη και ένα περίπατο στο (πάντα ανοικτό και φιλόξενο) Αισθητικό Δάσος της Καισαριανής.